Ja, ik ga ja zeggen omdat ik een grotere eenheid voelde dan universeel. Ik voelde me verbonden met alles en iedereen op aarde en in het universum. Ik voelde me alsof alles wat ik zei of deed grotere gevolgen had dan ik ooit zou kunnen beseffen.
Ja, het besef dat alle energie verbonden is en dat ik deel uitmaakte van die energie.
Er is een GOD. Het grootste, helderste, warmste en meest liefdevolle licht van stralende gouden energie! Na je dood word je deel van die energie. Alles is verbonden en alles is bekend. Zonder woorden weten we en zonder oren kunnen we horen.
Er is niets nodig omdat we alles zijn.
Ja, dat alle mensen, dood of levend, met elkaar verbonden zijn. Uiteindelijk zullen we elkaar allemaal ontmoeten.
Ja, alles is verbonden en heeft een relatie met alles
Ja, verbondenheid met werkelijk alles om me heen. Ik voelde dat ik deel uitmaakte van het landschap, de mensen daar, het licht, de kleur, alles. Ik voelde dat dit heel belangrijk was omdat we ons daar nu ook op aarde bewust van moeten zijn.
Ja, ik heb in het verleden een angststoornis gehad en die is sinds deze ervaring vrijwel verdwenen.
Tijdens de ervaring word ik me bewust van aarding in mezelf en verbondenheid met een grotere energie en een gevoel van vrede en mijn plaats in vrede.
Omdat ik jarenlang nde’s heb bestudeerd en vanwege verschillende ervaringen waarbij ik stopte met ademen en van paniek naar een kalme acceptatie van mijn waarschijnlijke dood ging, maar daarna weer begon te ademen,
Ik was de afgelopen tien jaar gaan geloven dat er geen dood is, dat we allemaal energie zijn en dat we hier zijn en een menselijke ervaring hebben.
Ten tijde van deze ervaring stond ik vijandig tegenover het woord god, omdat de mensheid zoveel pijn is aangedaan in naam van de verschillende goden. Van wat ik nu en ten tijde van deze ervaring afleid, zijn we allemaal een deel van god.
Maar toen ik overstak ontmoette ik de Raad en God van het Universum.
Ik bekeek mijn leven en verschillende gebeurtenissen en realiseerde me dat we allemaal één zijn met het Universum, dus als ik iemand pijn deed, kwetste ik eigenlijk mezelf en nog meer kwetste ik elke ziel in het Universum.
Ik realiseerde me dat ik puur wit licht was en dat elke ziel een andere tint had, maar ik kon ze zien. Vaak konden andere zielen niet zien en liepen ze weg van het licht. Weer voelde ik me niet waardig. Gods goedheid gaat boven twijfel; dat is wat mij verteld werd, om te stoppen met twijfelen aan mezelf en te weten dat ik het licht van God ben.
Ik reisde ook door het Universum dat het wiel van het leven wordt genoemd, God of het bewustzijn van God was het centrum en wij zijn allemaal de spaken van het wiel. Ik voelde wat God voelde en wist wat God wist en het is niet van deze wereld van de mens maar een andere wereld.
