Toen mijn schoonzus een paar maanden na mijn ervaring overleed aan kanker, was ik blij voor haar. Ik wist hoe geweldig het was. Ik sprak ook verschillende keren met mijn schoonzus over mijn ervaring om de hemel aan te raken voordat ze stierf.
Ze wilde het keer op keer horen.
Ja Mijn vrouw van 30 jaar heeft borstkanker overleefd en wil nu niet gebonden zijn aan een man met medische problemen.
Ze heeft een tweede kans gekregen in het leven en kiest ervoor om egoïstisch en egoïstisch te zijn, alsof de wereld haar iets schuldig is omdat ze kanker had. Het is echt triest, ik heb geprobeerd haar uit te leggen dat ze een speciale kans heeft gekregen om te geven en lief te hebben, maar ze gelooft dat de wereld en iedereen bij haar in het krijt staat. Dit doet me veel verdriet.
Mijn grootvader was heel belangrijk voor mij, …. Op 11/3/2004 verloste de lange strijd van mijn grootvader tegen kanker hem uit zijn lijden. Die dag zal ik me altijd blijven herinneren. Hij had naar me gevraagd voordat hij stierf. Vanwege zijn toestand kon ik het niet verdragen om mijn held, de beste man die ik ooit had gekend, te zien zoals hij was, dus zag ik hem niet. Ik zou daarna nog vele jaren spijt met me meedragen.
…
Geloof je na je ervaring in een leven na de dood? Een leven na de dood bestaat zeker Ja, mijn opa was er en hij was bijna 10 jaar eerder overleden, mijn overleden familieleden die ik nooit heb ontmoet waren in het huis en ik was me bewust van hun aanwezigheid.
en mijn grootvader legde uit hoe prachtig het ‘daarboven’ was
Twee maanden later, toen ik bij de hartrevalidatie was, vroeg de verpleegster me: “Ga je weer ingenieur worden?”. Ik antwoordde: ‘Nee, ik kom uit een familie die mensen ziek ziet en ik wil graag hier in het ziekenhuis werken. Heb ik kanker?” vroeg ze me.
Ik vroeg haar om zich om te draaien, zodat ze met haar rug naar me toe stond, en ik vertelde haar dat ze kanker heeft, maar dat die slechts een millimeter groot is. Ze zei: ‘Je hebt gelijk, Raymond. Wil je hier nog steeds werken?” “Dat wil ik”, antwoordde ik. En zo kwam ik terecht op de chemokamer. Ik hielp en praatte met patiënten die mijn verhaal kenden.
Ja, ik heb het mijn oudste kind verteld nadat ze haar eerste baby had gekregen. Ik denk niet dat het haar beïnvloed heeft. Maar ik vertelde het wel aan mijn zwager die stervende was aan kanker en ik weet in mijn hart, hoewel hij het niet zei, dat het hielp zijn angst te verlichten voor het onbekende dat voor hem lag.
Ja, ik heb het maar een paar keer met heel weinig mensen gedeeld. Onlangs deelde ik mijn bijna-doodervaring met mijn vader, die vorige week aan kanker is overleden, in een poging hem te kalmeren en rust te brengen.
Na drie jaar heb ik borstkanker overleefd. Een vlinder landde voor de operatie op mijn tumor en bleef daar onaards lang zitten en ik wist dat ik er nog steeds niet uit kon.
Mijn verhaal is anders omdat ik niet verlicht ben. Ik word nog steeds down. Ik ben geen goeroe en ik wilde hier niet zijn. Ik ben nu bang omdat mijn geweldige man kanker heeft overleefd en ik niet zonder hem wil zijn.
Wat veranderde er in je leven na je ervaring?
Grote veranderingen in mijn leven: ik kreeg een mentor, een geweldige man en een kind. Ik werd naar genezing geleid en werd een genezer. Engelen beschermden me vele malen tegen de dood en ik overleefde kanker zonder bestraling, medicijnen of chemo, alleen een operatie tegen de wil van de dokter in.
“De derde pandemie (COVID-24) zal ongeveer een jaar later arriveren.” d.w.z. COVID-24 zal rond 9/21/24 arriveren. “Wanneer zullen de anderen arriveren?
Gemiddeld komt er ongeveer elke twee jaar één.” Ik vroeg “Hoe slecht zullen ze zijn in vergelijking met COVID-19?”
“Over ongeveer 12 jaar zal de wereldbevolking ongeveer 10% zijn van wat ze nu is. Tegen die tijd zal het sterftecijfer van de pandemie vertraagd zijn.” (Op 21 maart 2032 zullen er nog ongeveer 780 miljoen mensen op aarde zijn).
“Het sterftecijfer zal blijven vertragen tot de pandemieën over ongeveer 20 jaar eindelijk stoppen. Op dat moment zal de wereldbevolking ongeveer een duizendste procent (0,0001%) zijn van wat het nu is.” (Nadat de pandemieën eindigen op ongeveer 21 maart/2040, zullen er nog ongeveer 10 duizend mensen op aarde zijn.
Ik kreeg ’telepathisch’ te horen, want mijn oren hoorden niets, dat ik kon blijven en dat ‘alles goed was’. Ik had op dat moment geen herinneringen aan mijn leven of aardse associaties. Het enige wat ik wilde was voor altijd in de aanwezigheid van Zijn licht en liefde blijven. Ik was zo blij om thuis te zijn!
Toen ‘herinnerde’ Hij me aan mijn kinderen. Ik heb een dochter van 3 jaar met een visuele beperking en een zoontje van 9 maanden met het syndroom van Down. Zonder enige details werd me duidelijk gemaakt dat hun leven veel moeilijker zou worden en dat ze het misschien niet goed zouden redden zonder mij.
Met de herinnering aan de achterblijvers wist ik dat ik moest terugkeren omdat ik zoveel van hen hield en zij mij nodig hadden.
