Is er nog iets dat je wilt toevoegen over je ervaring? Wanneer we in dit vat zitten, zit ons wezen gevangen in een systeem dat kapot is,…
Ik stierf op 1 november 1981, gestoken in mijn hart en long. Ik voel dat we energie zijn en dat onze lichamen slechts een vat zijn dat verbergt wie en wat we zijn.
Wanneer we in dit vat opgesloten zitten, zit ons wezen gevangen in een systeem dat kapot is, we zijn niet in staat om ons te herinneren wie we zijn, waarom we hier zijn.
Het vat is als een verlamd ledemaat, wanneer we denken via onze geest wordt de verbinding met de waarheid verbroken, het kan het elektrische pad niet voltooien vanwege het vat, zoals een verlamd ledemaat niet kan bewegen vanwege schade aan een zenuw, het pad is verbroken.
Ik heb het gevoel dat we er altijd geweest zijn en altijd zullen zijn, want er is geen God die welk schip dan ook zal bevoordelen, want we zijn geen van allen speciaal. Sommigen van ons hebben zich herenigd met onze geest, ik noem het oneindigheid. We kunnen ons alleen niet herinneren wat we weten. We voelen het, we voelen het, we weten het maar het vat werkt als een magneet, een positief en negatief dat de twee uit elkaar houdt. Degenen die gestorven zijn moeten anderen vinden die gestorven zijn en met elkaar praten, denken en voelen en misschien kunnen we het dan allemaal begrijpen omdat we de waarheid kennen.

