Hij kwam dichterbij en zei: “Begrijp je het nu? Ik realiseerde me dat ik pure energie was, geest, en deel van een stromend bewustzijn; terwijl ik nog steeds ‘Denise’ bleef. Op dat moment deelde hij zijn naam, ‘John’. Terwijl we bewogen, deelde hij ook met mij wat er gebeurde.
Ik wist dat Hij de antwoorden op alle vragen had, dus begon ik Hem dingen te vragen die ik me het meest had afgevraagd. Waarom is er kwaad? Zijn antwoord: Omdat er goed is. Ik vroeg hoe iemand, die is wat hij is, kan bestaan in dit huis van God. Hij liet me begrijpen dat Hij alles van me wist, dat ik was wie ik was omdat Hijzelf me had ontworpen om precies, precies te zijn wie ik was en dat wat ik ook was, ik nog steeds Zijn schepping was, Zijn kind en dat Hij zielsveel van me hield.
(Uitgebreid gesprek met God)
Liberaal ‘Diep spiritueel, geloof in god, dagelijkse gebeden en meditatie.
Ik geloof niet dat er maar één juiste religie is. Ik geloof dat er vele goede manieren zijn om welzijn (gelukzaligheid) te ontwikkelen door middel van op liefde gebaseerde spirituele (psychische) relaties.
Ook Jezus, hoewel ik nooit in hem geloofde als meer dan een zeer spirituele man, is toevallig mijn spirituele leraar en vriend. Ik heb nooit tot hem gebeden tot hij op een dag in meditatie tot me kwam. Ik was geschokt, met ontzag vervuld, en ik ben van hem gaan houden en vertrouw op hem voor spirituele begeleiding en ontwikkeling.
Ja, we zijn eeuwige wezens! We zijn niet ‘geschapen’, want we hebben altijd bestaan, zonder begin of einde!
Wij zijn God die ervaart wie we zijn door middel van materie. Het leven is een oneindige cirkel.
Op een dag zullen we allemaal weer worden herenigd, en dan zullen we weer ‘ontploffen’ en opnieuw beginnen!
Alles wat je je kunt voorstellen kan bestaan omdat het voortkomt uit universeel bewustzijn (kennis), denken is creatief!
Hier gebeuren dingen met een vertraging, maar aan de andere kant gebeuren ze onmiddellijk. God (wij) is een trilling, liefde en deze trilling creëren licht. Hoe meer we liefhebben, hoe meer we licht uitstralen omdat we sneller vibreren!
Wat betreft de universele kennis die ik kreeg, ik mocht niet terugkomen met de antwoorden, ik herinner me dat ik het wist en ik herinner me enkele kleine dingen zoals het feit dat we eeuwige wezens zijn, we hebben altijd bestaan en we zullen altijd blijven bestaan! Wij zijn God-mensen die op aarde kwamen om in materie te scheppen. Elke keer dat we incarneren, verliezen we de herinnering aan wie we zijn.
We moeten de dingen inderdaad altijd met liefde doen. Wat het ook is, je moet het met liefde doen!!!
Ja, God is een manifeste perfecte, hartverscheurend complete, hooggeëvolueerde liefde. Toch is hij een wezen met een ziel en identiteit.
Mijn gevoel was dat we allemaal op weg zijn naar die liefde en naar God. Het belangrijkste doel is liefde en het realiseren van de bron, die God is.
Wat kan zijn is zo mooi en juist. Anderen, alle anderen, zelfs de natuur en kostbare dieren tellen mee. Ons doel, ons doel is God en zijn volmaakte liefde om voortdurend te leren en God te dienen.
We moeten elkaar liefhebben en dienen, van onszelf houden en spiritueel groeien. Maar we hebben de vrije wil om op elk moment niet op één lijn met God te staan.
We moeten Gods liefde begrijpen, het tegenovergestelde ervan begrijpen en begrijpen hoe destructief en verkeerd het is, en dan naar God reiken om een mooi en volledig liefdevol bestaan te hebben.
Net als alle andere wezens leef je om een missie te volbrengen en dat doe je niet. Je moet je manier van leven veranderen, je wordt verondersteld vele andere wezens te helpen en dat doe je niet.
Je moet stoppen met vlees eten, want niemand die vlees eet kan hier blijven.’
Hierna zag ik mijn hele leven tot in detail, **en ervoer ik gevoelens van voldoening, schaamte, berouw, die elkaar opvolgden zonder dat ik tijd had om na te denken.**
Het vuur was nu op het dashboard. Ik kwam vele keren bij en verloor het bewustzijn tussen de crashsite, het ziekenhuis in Welland en daarna het ziekenhuis in de VS.
Een paar weken later lag ik op de intensive care en was ik overweldigd door verdriet en schuldgevoel omdat ik iemand (haar vriendin) hun leven had verloren.
Ze kwam door mijn raam naar binnen als een klassieke ‘vrouw in het wit’ verschijning, en weer hoorde ik zonder het fysiek te horen dat ik mezelf niets moest verwijten en dat alles was zoals het moest zijn.
Het was heel moeilijk voor me om dit te schrijven. Ik moet er nog steeds van huilen. Toen zweefde ze de deur uit, de gang op, precies tussen twee verpleegsters in die haar duidelijk niet hadden gezien. Ik ben nog steeds verbaasd over dit alles.
