Levensterugblik

David O NDE 79 – Ik kan me herinneren dat ik in een operatiekamer op een koude witte tafel lag.

Ik kan me herinneren dat ik in een operatiekamer op een koude witte tafel lag.

Mijn moeder was er samen met de dokter en een verpleegster. Ik herinner me dat de dokter zei dat ik dood was. Ik stond boven alles en keek toe.

Mijn moeder zei dat ze blij was dat ik dood was. (Ik confronteerde haar hier ruim dertig jaar later mee en ze werd helemaal wit).

Ik ging toen een warme tunnel in die heel helder en gastvrij was, met iemand die op een stoel zat. Het was zo vredig en zo geweldig. Ik had geen pijn meer en ik kon rennen en ademen en ik vond het heerlijk. Deze ziel vertelde me dat ik terug moest gaan naar de aarde om anderen te onderwijzen. Ik wilde niet terug. Ik wilde blijven.

Verder lezen (bron)

Anne NDE 491 – Kwamen scènes uit je verleden bij je terug? Ik heb geleerd dat zelfmoord de onvergeeflijke zonde tegen de menselijkheid

Beproeving, Doel van het leven, Inzichten, Kleine dingen, Levensterugblik, Zelfmoord

Kwamen scènes uit je verleden bij je terug? Ik heb geleerd dat zelfmoord de onvergeeflijke zonde tegen de menselijkheid is …

Ik zag mijn hele leven aan me voorbij flitsen, alle goede en slechte ervaringen. Ik leerde dat we boven alles moeten liefhebben in dit leven. En dat onze daden worden bepaald door onze reacties van minuut tot minuut op elkaar en dat onze levens zo sterk van elkaar afhankelijk zijn en dat één leven heel belangrijk is in de cyclus van het leven.

Ik leerde dat zelfmoord de onvergeeflijke zonde tegen de menselijkheid is, want het leven is zo bijzonder, moet worden geëerd en mag niet als vanzelfsprekend worden beschouwd. Lijden is nodig voor hogere verworvenheden en boven alles zijn we hier op aarde om lief te hebben en liefgehad te worden.

Ik heb geleerd dat een simpele glimlach, een vriendelijk woord of erkenning iemands leven kan veranderen.

Ik kreeg een geschenk van inzicht, visioenen en spiritueel bewustzijn van waar het universum uit bestaat.

Verder lezen (bron)

Daniel E Possible NDE 103 – De tijd zelf werd plotseling oneindig en irrelevant.

Inzichten, Levensterugblik, Tijd

De tijd zelf werd plotseling oneindig en irrelevant.

Dit leek een natuurlijke progressie te zijn; er was een automatische terugblik op mijn hele leven – elke gebeurtenis die ik ooit heb meegemaakt, compleet met emoties (maar objectief bekeken) – die als een panoramische film voor en achteruit rolde.

Van geboorte tot dood, op een lineaire manier, waargenomen zonder verdriet of wroeging. Maar in “aardse tijd” duurde het (naar mijn beste schatting) maar een kwart seconde. Toch leek het alsof ik weken bezig was met het naspelen van mijn leven. Toen het eenmaal voltooid was, waren er een paar instructies die meer automatisch gingen, maar toen werd ik ondergedompeld in oneindige vrede; gelukzaligheid; extase. Onvoorstelbare liefde; begrip zo groot, krachtig; zo ontzagwekkend dat het menselijk onbegrijpelijk is.

Verder lezen (bron)

Suicide NDE 14 – Ik schreef een zelfmoordbriefje en schudde vijf kalmeringsmiddelen uit…

Inzichten, Levensterugblik, Mij werd verteld, Zelfmoord

Ik schreef een zelfmoordbriefje en schudde vijf kalmeringsmiddelen uit…

Ik voelde mezelf in een heel hoog tempo door deze tunnel bewegen ….

…, maar de stem leek mijn schrik te begrijpen en verlichtte deze met de volgende woorden:

“Dit is een hel die je zelf hebt gecreëerd. Je zou uiteindelijk terug moeten gaan naar de aarde en een nieuw leven helemaal opnieuw moeten ervaren, geconfronteerd met dezelfde moeilijkheden als in dit leven. Tot die tijd zul je bij deze verloren en verwarde zielen blijven. Zelfmoord is geen ontsnapping.”

Ik kreeg een panoramisch overzicht van mijn leven te zien. De laatste vijf jaar, die zo belast waren met alcoholmisbruik, waren de pijnlijkste dingen, de pijnlijkste herinneringen die ik me zelfs maar kon voorstellen.

Ik kreeg een beeld te zien van het effect dat alcohol op het leven van mijn jonge kinderen had veroorzaakt en het effect dat het op hun toekomst zou hebben. Ik zag het verdriet dat mijn kinderen zouden voelen bij het verlies van hun gezin en mij. Ik zag dat hun moeder niet goed voor hen zou zorgen en dat ze uiteindelijk in een pleeggezin terecht zouden komen.

Ik kreeg ook een voorproefje van hoe mijn alcoholisme het leven van mijn kinderen zou beïnvloeden als ik zou blijven drinken op de manier waaraan ik gewend was geraakt en in die familierelatie zou blijven. Ik zag dat alle drie de kinderen, twee jongens en een meisje, mijn slechte voorbeeld zouden volgen en uiteindelijk allemaal de fles zouden gebruiken om aan de dagelijkse stress van het leven te ontsnappen, totdat ze op hun beurt ook alcoholisten zouden worden.

Het beeld van mijn kostbare jonge dochter die opgroeide en trouwde met een alcoholist die haar uiteindelijk zou slaan en incestueuze relaties zou opdringen aan hun vier dochters, was meer dan ik kon verdragen. Het was als een klap in mijn gezicht. Een enorme realiteitscheck.

Verder lezen (bron)

C FDE 46 – Kwamen scènes uit je verleden bij je terug? Zag je dat liefde ertoe deed en dat materiële dingen van deze wereld onbelan

Inzichten, Levensterugblik, Liefde, Materiele dingen

Kwamen scènes uit je verleden bij je terug? Zag je dat liefde ertoe deed en dat materiële dingen van deze wereld onbelangrijk zijn,

Mijn verleden flitste aan me voorbij, buiten mijn wil om zag ik dingen die belangrijk voor me waren en die ik van dit leven had geleerd.

Ik zag dat liefde belangrijk was en dat materiële dingen van deze wereld onbelangrijk zijn, maar dat we er voor elkaar zijn.

Verder lezen (bron)

Derry NDE 53 – Kwamen er scènes uit je verleden bij je terug? Tijdens mijn NDE werd me beloofd dat ik de rest van mijn leven zijn geest

Inzichten, Levensterugblik

Kwamen er scènes uit je verleden bij je terug? Tijdens mijn NDE werd me beloofd dat ik de rest van mijn leven zijn geest bij me zou hebben …

Ik zeg nu ja, terwijl ik eerder nee zei, omdat de herinneringen aan mijn levensherziening toen te dicht bij mijn hart lagen om over te praten. Ja, ik had een levensoverzicht, Jezus en ik bekeken het samen, hij in mijn gedachten en ik in de zijne. Het was een geweldige ervaring!

Herinneringen ophalen, inderdaad, belangrijke levenservaringen herbeleven, zowel goede als slechte. En lezen, het verdriet of de vreugde van Christus voelen door mijn daden van toen, toen we cruciale levenservaringen bekeken.

Toen ik het onderwerp voor het eerst aansneed, merkte ik dat als ik mijn levensoverzicht besprak, ik intieme informatie over mijn vorige leven onthulde waar ik me niet prettig bij voelde om te delen. Nu ben ik zelfverzekerder en heb ik meer vertrouwen in het delen van persoonlijke ‘dingen’ met vreemden, ook al zou mijn levensoverzicht af en toe een slecht beeld geven van mijzelf en van belangrijke anderen met wie ik op dat moment omging en die ik nu wil beschermen tegen kritiek van buitenaf.

Tijdens mijn NDE werd me beloofd dat ik zijn geest de rest van mijn leven bij me zou hebben als dat nodig was. Aanvankelijk geloofde ik niet dat dit in het dagelijks leven zou uitkomen. Maar dat is wel gebeurd! Als gevolg daarvan ben ik tegenwoordig minder terughoudend om over mijn vorige leven en mijn spiritualiteit te praten, omdat ik heb gemerkt dat zijn geest er altijd is om me over de ruwe klippen te leiden, d.w.z. [het delen van mijn levensoverzicht met tactvolle omzichtigheid. Nu heb ik het gevoel dat ik omzichtig kan zijn in mijn online reacties, dus ik zeg “Ja” (vol vertrouwen) “Ik heb een levensbeoordeling gehad” Nu weet ik zeker dat hij me beschermt tegen de gewetenlozen. Ik weet dat ik nog steeds naïef ben, een onschuldige, en hopelijk altijd zal blijven. Maar ik weet zeker dat Zijn Geest me zal leiden door me te vertellen met wie ik moet praten en waarover.

Verder lezen (bron)

Lisa B NDE 57 – Ik werd me ervan bewust dat er 2 (mogelijk 3) ‘wezens’ bij me waren, één aan elke kant.

Inzichten, Levensterugblik

Ik werd me ervan bewust dat er 2 (mogelijk 3) ‘wezens’ bij me waren, één aan elke kant.

Ze communiceerden rechtstreeks met mij, telepathisch, en stopten hun input gewoon rechtstreeks in mijn bewustzijn. Geen woorden en veel minder ’tijd’.

Ik wist dat ik op de een of andere manier verwijderd was van deze gebruikelijke ‘wetten’ of manieren om ervaringen te verwerken. Hoewel ik geen levensherziening op specifieke voorwaarden voelde, kreeg ik door begrip, geen foto’s of films, veel belangrijke dingen in mijn leven te zien. De goede en de slechte.

Alles was gericht op mijn bijdragen; hoe ik met mezelf omging. Ik herinner me de bijna tastbare afwezigheid van alle angst. Mij werd duidelijk gemaakt dat deze angst ten grondslag ligt aan veel van onze slechte keuzes. Dat er niets te vrezen valt.

Ik voelde compassie voor mezelf zoals ik nooit voor mogelijk had gehouden

Verder lezen (bron)

Dr. George Rodonaia 1 – De tijd zoals ik die kende kwam tot stilstand; verleden, heden en toekomst waren op de een of andere manier voor mij sam

Inzichten, Levensterugblik

De tijd zoals ik die kende kwam tot stilstand; verleden, heden en toekomst waren op de een of andere manier voor mij samengesmolten in de tijdloze eenheid van het leven.

Op een gegeven moment onderging ik wat wel het “levensherzieningsproces” wordt genoemd, want ik zag mijn leven van begin tot eind in één keer.

Ik nam deel aan de echte drama’s van mijn leven, bijna als een holografisch beeld van mijn leven dat zich voor me afspeelde – geen besef van verleden, heden of toekomst, alleen nu en de realiteit van mijn leven.

Het was niet zo dat het begon bij mijn geboorte en doorliep tot mijn leven aan de Universiteit van Moskou. Het verscheen allemaal tegelijk. Daar was ik. Dit was mijn leven.

Ik ervoer geen enkel gevoel van schuld of wroeging voor dingen die ik had gedaan. Ik voelde me niet op de een of andere manier over mijn mislukkingen, fouten of prestaties. Het enige wat ik voelde was mijn leven zoals het is. En daar was ik tevreden mee. Ik accepteerde mijn leven zoals het is.

Verder lezen (bron)

Mary NDE 13 – Toen ik een jonge, alleenstaande vrouw was die in mijn geboortestad Londen in Engeland woonde, werd ik in het Memorial H

Abortus, Inzichten, Levensterugblik

Toen ik een jonge, alleenstaande vrouw was die in mijn geboortestad Londen in Engeland woonde, werd ik in het Memorial Hospital opgenomen met ernstige complicaties na een mislukte abortuspoging die ik in de badkamer van mijn appartement had uitgevoerd. Omdat ik katholiek was opgevoed, probeerde ik de ongewenste zwangerschap in het geheim en alleen te verwerken. Nadat ik veel bloed had verloren en het erg koud had gekregen, belde ik een ambulance om me naar het ziekenhuis te brengen.

…

Op dat moment herinner ik me dat ik me afvroeg of ik gestraft zou worden voor de moord op mijn kind en of ik daarmee ook mezelf zou doden. Ik kon zien dat Hij al mijn gedachten en gevoelens kende. Voor ik het wist zag ik een slapende baby waarvan ik wist dat ik het was.

…

Hij liet me een prachtige glanzende bel zien die naast me zweefde. Daarin zag ik een kleine baby die borstvoeding kreeg. De baby werd een peuter en begon naar me toe te lopen, nog steeds in de bel. Toen veranderde het beeld van een jongen in een tiener en hij bleef ouder worden tot hij een volwassen man was. Wie is dat? vroeg ik. Uw zoon Michael, was het antwoord. Ik herinner me dat ik me erg opgelucht voelde dat ik zijn kans op leven niet had verpest.

Een stroom van angstige gedachten stroomde mijn hoofd binnen. Ik was niet eens getrouwd en kon mezelf nauwelijks onderhouden, hoe kon ik een zoon opvoeden? Zou hij me ooit kunnen vergeten of vergeven omdat ik hem na vier maanden probeerde te aborteren? Hoe kon ik dit ooit alleen doen zonder hulp?

Ik zag een flits van mezelf met een man waarvan ik wist dat hij mijn toekomstige echtgenoot zou zijn en hij hield het 2-jarige jongetje vast dat ik op de foto zag. Voor het eerst stond ik mezelf toe liefde te voelen voor de baby die ik droeg. Alle schaamte, complicaties en ontberingen die ik had gebruikt om mijn abortus te rechtvaardigen leken erg zwak en egoïstisch.

Verder lezen (bron)

« Vorige Pagina

Volgende Pagina »