Wat geloofde je over de realiteit van je ervaring kort (dagen tot weken) nadat het gebeurde? De ervaring was zeker echt. De herinneringen kwamen beetje bij beetje terug.

De ervaring was zeker echt. Deze herinneringen kwamen beetje bij beetje terug. Het duurde even voordat het duidelijk werd in mijn hoofd. Toen dat gebeurde, voelde ik me rustiger en vrediger worden. Het heeft me een aantal antwoorden gegeven die ik altijd in twijfel had getrokken over de dood. Ik ben niet langer bang voor de dood en weet dat ik geloof dat er iets is na het leven.

Je moet er niet bang voor zijn, maar het omarmen als de tijd rijp is. Ik geloof dat de reden dat ik zweefde en wachtte om verder te gaan was dat het nog niet mijn tijd was om te sterven.

Verder lezen (Bron)

Ik zag de toekomst, ik zag het verleden. Ik voelde en wist dat ik deel uitmaakte van alle dingen. Ik wilde blijven, maar ik werd teruggestuurd.

Mij werd verteld dat het nog niet mijn tijd was om te sterven. Dus ben ik terug.

Verder lezen (Bron)

Ik weet zeker dat er die dag een soort deal werd gesmeed, maar op slag werd ik overmand door een euforisch gevoel van wat ik alleen maar kan omschrijven als volledige tevredenheid.

Precies na die korte periode heb ik geen angst meer voor de dood en verwelkom ik de dood als het mijn tijd is. Ik heb begrepen dat ik een bestemming heb die bereikt moet worden voordat het mijn tijd is om te sterven en met dat begrip heb ik geleerd dat ik bijna volledig vrij ben.

Ik kan nu onbevreesd zijn in het aangezicht van gevaar, logica gebruiken in plaats van een natuurlijke verdedigingsreactie in meerdere gevallen, en opstaan tegen degenen die dat bevelen. Ik deins zelfs niet meer terug. Ik geloof dat mijn leven nog steeds wordt gesmeed door deze gebeurtenissen, dat ik vooruitgang boek en mezelf aanscherp voor de dag der dagen, wat en wanneer dat ook moge zijn.

Verder lezen (Bron)

Kwam je bij een grens of een point of no return? Ik kwam bij een grens waar ik niet overheen mocht …

Ik kwam bij een barrière waar ik niet overheen mocht, of werd tegen mijn wil teruggestuurd Zowel de stem van de dame als ik besloten dat het nog niet mijn tijd was om te sterven en dat een van mijn doelen op aarde was om voor mijn dochter te zorgen.

Verder lezen (bron)

De man was casual gekleed – spijkerbroek en een los overhemd. Hij was zachtaardig, meelevend en op mij gericht. Ik keek in zijn ogen en wist opeens dat het niet mijn tijd was om te sterven.

Ik was stomverbaasd, ik wist dat als ik gewoon over de muur stapte ik door kon gaan – dat ik een keuze had, maar hij en ik wisten allebei dat ik terug moest. Terwijl ik in zijn gezicht keek zei ik: “Het is niet mijn tijd.” En hij antwoordde: “Nee, dat is het niet.”

Verder lezen (bron)