Ja, ik ben vriendelijker. Ik heb veel bruggen hersteld.
Ik vergeef al het onrecht dat mij is aangedaan. Ik voel volledige liefde voor iedereen, hoewel ik soms boos op hen ben geweest.
Ja, ik had de moed en de kracht om mijn mishandelende ex-man te verlaten. Ik heb mijn vader vergeven die me voortdurend misbruikte.
Mijn moeder en ik hebben nu een relatie. Ik heb veel geleerd over wat ze heeft meegemaakt waarover ze ons nooit heeft verteld.
Ik dacht altijd dat ik haar moest vergeven, maar ik moest mezelf vergeven omdat ik haar niet had vergeven.
Het is moeilijk uit te leggen. Mijn moeder en ik zijn nu heel close. Als beste vriendinnen.
Leef altijd in het heden. Liefde vibreert eeuwig, dus wees niet langer bang voor de dood. Voel je door beproevingen gedragen door een meer sereen gevoel, ga er doorheen en laat een positief gevoel door je heen werken, handel, maar vertrouw ook.
Ik beleefde de mooiste gebeurtenis van mijn leven, ik leerde door deze ervaring dat alle haat die ik met me meedroeg, alle woede of geweld, vergif was voor mijn ziel, ik leerde al het lijden dat ik doormaakte toen ik klein was en toen ik volwassen was, te accepteren en achter me te laten.
Ik stopte om naar het verleden te kijken en ik leerde van mijn naaste te houden. Ik heb vooral geleerd om van mezelf te houden. Toen ik klein was, wilde ik alleen maar dood, en nu wil ik alleen maar leven. De dood maakt me niet meer bang, maar ik weet dat dit leven spiritueler moet worden. Ik zoek altijd naar de bron van liefde.
Ik heb mijn ouders ook vergeven voor mijn jeugd. Niets vreselijks, zoals misbruik of zo, maar het was niet allemaal rozengeur en maneschijn.
Tot op de dag van vandaag kan ik mijn vader en moeder op dit moment net zo duidelijk zien als die avond dat ik mijn dood tegemoet raasde. Ze troosten me zelfs nu nog.
Ja Vergeef anderen en wees niet bang om mensen te laten zien dat je van ze houdt.
Als klein kind sloeg mijn vader me en terwijl hij me sloeg, zei hij dat als ik huilde, hij me nog meer zou slaan.
Aslan bracht herinneringen boven aan mijn moeder die me vertelde dat hij zich verstopte en huilde als hij klaar was met me te slaan. De reden waarom hij niet wilde dat ik huilde was omdat het hem pijn deed om te doen wat hij deed, maar hij was een man zonder opleiding en zo hebben zijn ouders hem opgevoed. Mijn vader kwam terug via Aslan en toonde me zo’n ongelooflijke liefde, dat hij na 8 maanden Aslan in mijn leven te hebben gehad, vertrok en met hem al die tranen meenam die ik binnen hield. Ik beleefde een andere diepgaande helende gebeurtenis, het is te vroeg om het te beschrijven omdat ik nog midden in het gevoel zit.
Mijn les in dit leven is om mijn hart te openen en de pijn waarmee ik ben opgegroeid los te laten. Elke traan die werd gelaten opende meer ruimte in mijn hart om liefde te accepteren en liefde te VOELEN. Ik moet al huilen bij de gedachte dat iemand in mijn familie gekwetst is of problemen heeft.
Maar het is zo ongelooflijk, want na elke traan haal ik diep adem en voel ik dat mijn hart lichter wordt en dat die ruimte gevuld wordt met zoveel liefde en vergeving voor iedereen die me gekwetst heeft.
Ik realiseerde me ook dat het leven niet draait om geld sparen, een huis kopen, in een nieuwe auto rijden of de laatste mode dragen. Het leven gaat over LEVEN en het eren van het leven ervan; over een contract met onszelf hebben gesloten voordat we een lichaam ingaan om hier te komen; werken aan dat contract, wat het ook is. Het leven gaat over bewustzijn van wie we zijn, waarom we hier kwamen en wat ons doel in het leven is.
“Vergeving is het beste geschenk dat we onszelf kunnen geven.” Gebrek aan vergeving, zo realiseerde ik me, vergiftigt degenen die weigeren om het “los te laten” en blijft ons leven op een negatieve manier beïnvloeden totdat we wel vergeven.
Vergeven maakt ons vrij.
Als anderen ervoor kiezen om zich vast te klampen aan pijn en wrok, veroordelen ze zichzelf tot een bestaan gebaseerd op angst, niet alleen in dit leven, maar ook in het volgende leven dat je krijgt, en het volgende, totdat ze leren. Ik leer eindelijk om anderen te vergeven.
Het maakt niet uit of ze dit geschenk dat we aanbieden wel of niet ontvangen. Waar het om gaat is dat we ervoor kiezen om onszelf te bevrijden van de slavernij die gepaard gaat met het gebrek aan Vergeving, of het gebrek aan LIEFDE, of het gebrek aan Barmhartigheid, of Mededogen, of wat voor daad van angst dan ook waar we ons aan vastklampen. (Ik ben van mijn verhaallijn afgeweken. OOPS.)
Het levensoverzicht ging vooral over mijn kindertijd. Ik zag mezelf als meisje en tiener en een beetje van mezelf als volwassene. Ik zag foto’s uit verschillende periodes van mijn leven en ik leerde dat het leven een film is waarin we op het toneel staan en dat ik bepaal hoe mijn film gaat lopen en wie er een rol in mag spelen.
Vandaag begrijp ik mezelf veel beter en ik begrijp dat ik degene ben die elke dag kiest waar de film over gaat. Het is geen lange film; het is dag voor dag, situatie voor situatie. Ik kies voortdurend hoe ik ga reageren op wat er nu gebeurt. Ofwel laat ik andere mensen de film voor me maken, ofwel kies ik ervoor om het zelf te doen. Seconde voor seconde zijn alle keuzes aan mij, en ik ben degene die verantwoordelijk moet zijn voor die keuzes. Zelfs als ik denk dat het de schuld van iemand anders is, heb ik het toch laten gebeuren.
Het leven is reageren op wat er gebeurt. Het leven is voelen wat er gebeurt en vanuit je hart of je gevoel kiezen of wat er gebeurt goed voor je is of niet.
Ik heb alle recht van de wereld om mijn eigen geluk en vrijheid te vinden, en om mezelf te beschermen en van mezelf te houden.
Als ik niet van mezelf houd, wordt de film heel slecht en wil niemand er deel van uitmaken of in mijn leven zijn en zal ik anderen en mezelf alleen maar pijn doen.
