Zijn je relaties specifiek veranderd door je ervaring? Ja. Ik heb anderen en mezelf vergeven.
Ja. Ik heb anderen en mezelf vergeven. Ik heb de communicatielijn met mijn ouders en broers en zussen geopend.

Ja. Ik heb anderen en mezelf vergeven. Ik heb de communicatielijn met mijn ouders en broers en zussen geopend.

Kwamen scènes uit je verleden bij je terug? Mijn verleden flitste aan me voorbij, buiten mijn wil om zag ik alle dingen die met schaamte verbonden waren in mijn leven en eenmaal opnieuw bekeken leken ze vergeven te zijn.

Ik denk dat ik soms nog steeds vastzit in het levensoverzicht. Ik ben niet de beste persoon geweest en heb veel gezondigd.
Ik heb het gevoel dat ik me moet realiseren dat ik mijn eigen ergste vijand ben en dat ik mezelf moet vergeven en verder moet gaan.
Mijn grootvader was mijn rechter in die ervaring en hij zei dat ik terug moest komen en mijn vader moest eren.
…

Heel even trok mijn leven aan me voorbij. Alle goede dingen stonden aan de ene kant en alle slechte dingen waar ik geen spijt van had aan de andere. Ik maakte me zorgen omdat het slechte zwaarder woog dan het goede. De goede dingen waren daden waarbij ik anderen hielp. Er waren dingen die ik helemaal vergeten was.
Een opmerking: Als je iemand iets aandoet, zeggen we normaal ‘Het spijt me’, maar als je niet echt spijt hebt, komt het later terug.
Daarvoor geloofde ik in God omdat ik zo was opgevoed. Daarna WEET ik dat er een God is en dat alle dingen die je andere mensen aandoet veroordeeld worden en dat echt verdriet vergeving is.

Ik kan me niet herinneren dat ik iets nieuws heb geleerd, hoe graag ik mijn ervaring ook voor mezelf had willen verbergen.
Ik heb wel geleerd om voluit te leven en risico’s te nemen in het leven. Op deze manier zou ik nooit ergens spijt van hebben. Ik waardeer en houd van mijn dierbaren en vergeef gemakkelijker. Ik erken mijn fouten, ik werd veel sneller volwassen dan normaal, ik raakte geïnteresseerd in de ander, kreeg een verlangen om mensen in nood te helpen, als op een missie om te ‘redden’ werd in mij geboren.
Wat ik zag van mijn leven was beladen met emotie en ging ook te snel voorbij, ik denk omdat ik toen nog maar negentien jaar leefde en daarom weet ik dat het leven een geschenk is en dat je er iets moois van moet maken.

Ik antwoordde: ‘Nee. Toen zei hij: “Kijk naar de aarde. Ik zag een MIG-l7 straaljager laag overvliegen in de Barzan regio en op weg gaan naar de rotsen op de weg waar Koerdische rebellen zich bevonden. De rebellen verzamelden met geweld vrouwen en kinderen en bedreigden hen met hun wapens om in hun buurt te blijven. Toen de MIG-jager laag overvloog, gilden de vrouwen en kinderen van afschuw. Moeders omhelsden hun baby’s en kinderen probeerden zich doodsbang onder vrouwenkleren te verstoppen. Het was een afschuwelijk tafereel van doodsangst. De MIG passeerde hen zonder op hen te schieten. Het vliegtuig keerde terug en toen realiseerde ik me dat het mijn vliegtuig was. Ik was het, die de orders om aan te vallen trotseerde.
De man zei: “We willen dat je met eigen ogen ziet wat voor humane daad je hebt verricht. Raak niet in paniek. Het vliegtuig vloog nog een keer over hen heen zonder aan te vallen en zette koers naar zijn basis in Kirkuk. Ik zag de gezichten van de vrouwen en kinderen die zich afvroegen wat er was gebeurd en hetzelfde op het gezicht van de rebellen.
Toen zei de man: “Dit is de daad waarvoor wij je vergeven hebben.

Op een dag begon ik de tabletten in te nemen, waarbij ik de pakjes één voor één leegde en de inhoud doorslikte. Het waren ongeveer driehonderd tabletten. Ik begon last te krijgen van duizeligheid, buikpijn en mijn zicht was vervormd. Ik wierp een blik op de celdeur en keek naar de aderen in mijn arm. Ze werden donkerblauw.
Toen ik me dat realiseerde, probeerde ik op mijn bed te gaan liggen, maar ik verloor mijn evenwicht en viel op de grond. Ik verloor het bewustzijn. Toen ik weer bijkwam, zag ik mijn lichaam op de grond liggen, dus stond ik op. Tot mijn verbazing lag mijn lichaam nog steeds op de grond. Ik, in mijn ‘nieuwe’ lichaam, stond ernaast. Mijn poging om te begrijpen wat er was gebeurd eindigde toen ik voelde dat ik naar boven steeg en mijn lichaam op de grond achterliet. Toen ik het plafond van de cel bereikte, probeerde ik mijn arm uit te strekken om te voorkomen dat ik de ventilator zou raken, maar er gebeurde niets. De ventilator bleef draaien. Mijn lichaam bleef langs het plafond omhoog stijgen en klom verticaal de lucht in. Toen ik naar beneden keek, zag ik de gebouwen van het ministerie van Defensie. Toen ging ik door de wolkenlagen boven de stad Bagdad en bevond ik me in de helderblauwe lucht.
Plotseling zag ik twee mannen in helderwitte gewaden. De ene man was groter dan de andere. Een van de mannen stak zijn hand op en mijn opstijgen stopte. De man maakte een gebaar naar me dat ik dichter bij hem moest komen. Zonder na te denken bewoog ik me in de richting van de wezens totdat hij met zijn hand gebaarde dat ik moest stoppen.
Ik was niet bang of verontrust. Ik had het niet koud of warm, ik had alleen een gevoel van rust. Een van de mannen vroeg me: ‘Waarom deed je wat je deed? Weet je niet dat van je leven afkomen niet je recht is?’ Ik antwoordde: ‘Het spijt me heel erg. Ik was moe en kon niet meer in mijn eenzame opsluiting.’ Terwijl ik antwoordde, probeerde ik te zien wie ze waren, maar ik kon het niet.
Dezelfde man zei: ‘We zijn nu tevreden met je, we zullen je vergeven van wat je gedaan hebt en je terugsturen naar de aarde. Doe niet meer wat je gedaan hebt.’

Ja, de aarde is school. Lessen moeten worden geleerd. Ego is een afleider. Leren jezelf lief te hebben en te vergeven is een grote les. Leren om anderen lief te hebben en te vergeven is een grote les. Elke dag willekeurige daden van vriendelijkheid verrichten is een grote les. Leren om uit je doos te komen a

De sleutel tot eeuwig leven in de Hemel is onvoorwaardelijke liefde, acceptatie en vergeving (het wezen van Jezus!!) en totdat we een karakter en levensstijl aannemen die overeenkomen met Christus (LIEFDE) zullen we niet in de Hemel komen.
Aan het einde van ons leven zullen we echter ALLEMAAL nog de kans krijgen om de juiste keuze te maken — de keuze voor Jezus en onvoorwaardelijke liefde voor ALLE mensen!!! Totdat we onze wrok, vooroordelen en slechte gevoelens loslaten en vervangen door liefde, medeleven en vergeving, zullen we niet in staat zijn om de Hemel binnen te gaan.