Inzichten over  Troost,  Hoop,  Richting en  Rust

Logo bdekompas.nl

More results...

Filter by Categories

Inzichten over Troost, Hoop, Richting en Rust

Zelfmoord
Anne NDE 491 – Kwamen scènes uit je verleden bij je terug? Ik heb geleerd dat zelfmoord de onvergeeflijke zonde tegen de menselijkheid

Anne NDE 491 – Kwamen scènes uit je verleden bij je terug? Ik heb geleerd dat zelfmoord de onvergeeflijke zonde tegen de menselijkheid

, , , , ,

Kwamen scènes uit je verleden bij je terug? Ik heb geleerd dat zelfmoord de onvergeeflijke zonde tegen de menselijkheid is …

Ik zag mijn hele leven aan me voorbij flitsen, alle goede en slechte ervaringen. Ik leerde dat we boven alles moeten liefhebben in dit leven. En dat onze daden worden bepaald door onze reacties van minuut tot minuut op elkaar en dat onze levens zo sterk van elkaar afhankelijk zijn en dat één leven heel belangrijk is in de cyclus van het leven.

Ik leerde dat zelfmoord de onvergeeflijke zonde tegen de menselijkheid is, want het leven is zo bijzonder, moet worden geëerd en mag niet als vanzelfsprekend worden beschouwd. Lijden is nodig voor hogere verworvenheden en boven alles zijn we hier op aarde om lief te hebben en liefgehad te worden.

Ik heb geleerd dat een simpele glimlach, een vriendelijk woord of erkenning iemands leven kan veranderen.

Ik kreeg een geschenk van inzicht, visioenen en spiritueel bewustzijn van waar het universum uit bestaat.

Verder lezen (bron)

Anne NDE 491 – Kwamen scènes uit je verleden bij je terug? Ik heb geleerd dat zelfmoord de onvergeeflijke zonde tegen de menselijkheid

Nancy P NDE 533 – Mensen moeten niet bang zijn om dood te gaan – je zult niet alleen zijn, er zijn dierbaren die je begeleiden. En ze zijn

, , ,

Mensen moeten niet bang zijn om dood te gaan – je zult niet alleen zijn, er zijn dierbaren die je begeleiden. En ze zijn net als wij, met lichaam en al, maar in hun beste jaren en gezond.

Maar overweeg nooit zelfmoord – dat is net zoiets als van school afgaan; en je zult daar nog steeds met problemen te maken krijgen. Als je volhoudt, zul je liefde en geluk vinden als we allemaal weer bij elkaar komen. Doe gewoon je best.

Verder lezen (bron)

Anne NDE 491 – Kwamen scènes uit je verleden bij je terug? Ik heb geleerd dat zelfmoord de onvergeeflijke zonde tegen de menselijkheid

Suicide NDE 14 – Ik schreef een zelfmoordbriefje en schudde vijf kalmeringsmiddelen uit…

, , ,

Ik schreef een zelfmoordbriefje en schudde vijf kalmeringsmiddelen uit…

Ik voelde mezelf in een heel hoog tempo door deze tunnel bewegen ….

…, maar de stem leek mijn schrik te begrijpen en verlichtte deze met de volgende woorden:

“Dit is een hel die je zelf hebt gecreëerd. Je zou uiteindelijk terug moeten gaan naar de aarde en een nieuw leven helemaal opnieuw moeten ervaren, geconfronteerd met dezelfde moeilijkheden als in dit leven. Tot die tijd zul je bij deze verloren en verwarde zielen blijven. Zelfmoord is geen ontsnapping.”

Ik kreeg een panoramisch overzicht van mijn leven te zien. De laatste vijf jaar, die zo belast waren met alcoholmisbruik, waren de pijnlijkste dingen, de pijnlijkste herinneringen die ik me zelfs maar kon voorstellen.

Ik kreeg een beeld te zien van het effect dat alcohol op het leven van mijn jonge kinderen had veroorzaakt en het effect dat het op hun toekomst zou hebben. Ik zag het verdriet dat mijn kinderen zouden voelen bij het verlies van hun gezin en mij. Ik zag dat hun moeder niet goed voor hen zou zorgen en dat ze uiteindelijk in een pleeggezin terecht zouden komen.

Ik kreeg ook een voorproefje van hoe mijn alcoholisme het leven van mijn kinderen zou beïnvloeden als ik zou blijven drinken op de manier waaraan ik gewend was geraakt en in die familierelatie zou blijven. Ik zag dat alle drie de kinderen, twee jongens en een meisje, mijn slechte voorbeeld zouden volgen en uiteindelijk allemaal de fles zouden gebruiken om aan de dagelijkse stress van het leven te ontsnappen, totdat ze op hun beurt ook alcoholisten zouden worden.

Het beeld van mijn kostbare jonge dochter die opgroeide en trouwde met een alcoholist die haar uiteindelijk zou slaan en incestueuze relaties zou opdringen aan hun vier dochters, was meer dan ik kon verdragen. Het was als een klap in mijn gezicht. Een enorme realiteitscheck.

Verder lezen (bron)

Anne NDE 491 – Kwamen scènes uit je verleden bij je terug? Ik heb geleerd dat zelfmoord de onvergeeflijke zonde tegen de menselijkheid

Melinda C NDE 9477 – Was er op het moment van uw ervaring sprake van een levensbedreigende gebeurtenis?

, ,

Was er op het moment van uw ervaring sprake van een levensbedreigende gebeurtenis?

Ja Zelfmoordpoging Overdosis drugs of medicijnen Klinische dood (stoppen van ademhaling of hartfunctie) Leverfalen. Ze zetten me op een transplantatielijst en zeiden dat ik het niet zou halen tenzij ik een nieuwe lever zou krijgen.

Aan de andere kant staan is het meest fantastische gevoel en het is echt iets wat ik niet met woorden kan uitleggen. Het is geen “denken”. Het is meer een gevoel dat het meest authentieke, pure gevoel is, zelfs voorbij wat we ons kunnen voorstellen met ons verstand of onze zintuigen. Ik weet dat er licht was en een overgang van de duisternis naar het licht. Het is zo moeilijk om het licht te beschrijven omdat het zo helder en levendig is met kleuren die niet op aarde zijn. Wat ik weet van mijn ervaring is dat ik door een of ander rijk ging en toen rondzweefde, terwijl entiteiten van energie, licht en geluid zich verbonden met mijn energieveld. We communiceerden zonder woorden.

Ik probeerde hen duidelijk te maken dat ik het hier veel fijner vond en dat ik wilde blijven. Ik was klaar met het leven omdat het zo’n pijn deed. Ik zat in een geestelijk en lichamelijk gewelddadige relatie en had geen middelen om daaraan te ontsnappen. Ze dreigden mijn pasgeboren kind mee te nemen en daar kon ik niet mee leven. Ik was bang dat mijn familie me niet zou helpen om uit die situatie te komen omdat ze ook bang waren voor mijn man.

Mijn vader was bij me. Zijn aanwezigheid was zo geruststellend en ik wist dat hij over me had gewaakt, me had beschermd en me door de jaren heen signalen/aanwijzingen had gegeven over wanneer ik weg moest gaan zodat ik niet gewond zou raken.

Ik voelde de warme omhelzing van mijn grootvader en andere dierbaren die waren overgegaan. Het was meer alsof onze energieën zich vermengden of samenkwamen.

Ik was vervuld van liefde en had geen schuldgevoelens over wie ik was in mijn aardse leven of over mijn zwakheden.

Een entiteit vertelde me dat ik terug moest gaan. Mijn familie zou te veel lijden als ze mij zouden verliezen. Ik “wist” dat ze me uit mijn situatie zouden helpen en me naar een ander leven zouden leiden dat bij me zou passen.

Maar ik wilde niet terug. Ik probeerde duidelijk te maken dat iedereen zoveel beter af zou zijn zonder mij als last als ik nog in leven was. Ik bleef zeggen dat ik in een ander leven terug zou komen en het opnieuw zou proberen. De entiteiten zeiden dat ze zo trots op me waren om wat ik had doorstaan, hoeveel ik was gegroeid en hoe wijs en sterk ik werkelijk was in dit leven. Ze vertelden me dat ik terug moest komen om anderen te helpen en dat ze me de weg zouden wijzen.

Verder lezen (bron)

Abortus en vergeving

Abortus en vergeving

, , , , , ,

Maanden voor mijn ervaring had ik een abortus ondergaan. Ik was bang voor mijn beslissing en overwoog zelfs zelfmoord uit wroeging en schuldgevoelens. Ik worstelde met de vraag hoe ik mezelf kon vergeven en hoe ik verder kon gaan in het leven om te proberen te vergeten wat ik had gedaan. Wekenlang wenste ik mezelf de dood toe en had ik het gevoel dat ik het niet verdiende om een vol leven te leiden, wetende dat ik een leven had genomen.

Toen gebeurde er een auto-ongeluk, zonder dat ik het wist. …

Voor ik het wist was ik in een ‘ruimte’. Het was niet echt een kamer met muren of deuren, maar het was een open ruimte. Het was zo warm en comfortabel. De beste woorden om het te beschrijven waren een gevoel van totale tevredenheid en vredigheid. Het was helder en levendig.

God stond daar voor me en ik was verrukt toen ik zag dat God mijn kind vasthield. De baby was een zuigeling en perfect van grootte en vorm. God sprak tot me en zei iets in de trant van: ‘Alles is goed. Hij is perfect en ik vergeef je. Voel je niet schuldig. Je bent vergeven en ik hou van je.’ Ik wou dat ik me letterlijk kon herinneren wat er gezegd werd.

We communiceerden en ik kon de baby aanraken en vasthouden. Ik voelde volledige vrede en vergeving. Ik was er klaar voor om bij mijn kind te zijn en het ouderschap te omarmen. GOD vertelde me dat Hij over de baby zou waken en dat het goed met hem zou gaan, maar dat ik terug moest gaan. Hij zei dat ik in de toekomst terug zou komen om bij mijn kind te zijn. Maar voor nu had ik een doel en moest ik terugkeren.

Ik aarzelde om weg te gaan omdat ik hier wilde blijven op deze prachtige, warme, comfortabele, vredige plek. En de wetenschap dat ik vergeven was, deed mijn hart overspoelen met ‘warme, donzige’ gevoelens. Ik nam afscheid van mijn kind, kuste hem en gaf hem terug aan GOD. Ik herinner me dat de baby in een zachte, zijdeachtige deken was gewikkeld. Het was een prettig afscheid. Er was GEEN gevoel van onheil of verdriet dat ik weg moest. Ik was overweldigd door opluchting en voelde me uitgerust en opnieuw een vredig tevreden gevoel.

Lees de hele ervaring op NDERF

Hier vind je nog meer ervaringen over abortus.