Kwamen scènes uit je verleden bij je terug?
Ik leerde hoe zelfs de kleinste van mijn acties een direct effect hebben op de mensen om me heen. Het heeft zeker mijn manier van leven veranderd.
Ik kijk bijvoorbeeld gehandicapten in de ogen en praat met ze. Ik probeer stilletjes goede dingen te doen om anderen te helpen. Ik werk nu met gehandicapte kinderen.
Alle angsten die ik tijdens mijn leven had ontwikkeld, werden weggenomen. Na enkele minuten stilte vroeg een onbekende stem,
“Wat heb je met je leven gedaan? Helaas hoorde ik mezelf zeggen: “Niets. Ik heb alle zevenenveertig jaar verspild.’
Nadat ik ervoor had gekozen om terug te keren naar mijn aardse lichaam, moest ik al mijn daden die onaardig waren tegen anderen opnieuw bekijken.
Door mijn religieuze opvoeding geloofde ik altijd dat we gestraft zouden worden als we sterven. Helaas was ik alleen nooit zeker van de ernst van wat verkeerd betekende in de hemel.
In tegenstelling tot wat ik geloof, heeft het licht mij nooit veroordeeld. Ik was gemaakt om mezelf te beoordelen.
Een ander belangrijk onderdeel van mijn levensherziening was dat ik dezelfde emotionele pijn moest voelen die anderen voelden als ik hun gevoelens kwetste met woorden of daden. Door de harten van anderen te zien en te weten hoe ze geraakt waren, zorgde ik ervoor dat ik me berouwvol en beschaamd voelde.
Gelukkig schonk het licht me na afloop van de ervaring het begrip dat ik nodig had en vond mijn ziel vergeving. Voordat ik naar de aarde terugkeerde, begeleidden engelen me naar een hogere plaats en leerden me extra lessen die ik met andere mensen kon delen.
Ten eerste bestaat er niet zoiets als tijd. Het is door de mens gemaakt en zelf opgelegd.
Ten tweede zijn we onderhuids allemaal broeders en bestaan we allemaal onder de kap van één God. Ik kreeg te zien hoe mensen kostbare tijd verspillen met vechten over welke naam ze God moeten geven, terwijl ze in plaats daarvan Zijn bestaan zouden moeten erkennen en beseffen dat Hij niets anders dan het allerbeste voor ons wil.
Ten derde zijn we allemaal verbonden als één geest. We denken dat we geen verantwoordelijkheid hebben voor een vreemdeling omdat we hen niet herkennen, maar dat hebben we wel. In wezen zijn we hetzelfde als zij, met elkaar verweven als een complex bedradingssysteem. Dit is de reden waarom die oude bekende uitdrukking, ‘What goes around comes around,’ waar klinkt.
Nadat ik ervoor had gekozen om terug te keren naar mijn aardse lichaam, moest ik al mijn daden die onaardig waren tegen anderen opnieuw bekijken. Door mijn religieuze opvoeding geloofde ik altijd dat we gestraft zouden worden als we zouden sterven. Helaas was ik alleen nooit zeker van de ernst van wat verkeerd zijn in de hemel betekende.
In tegenstelling tot wat ik geloof, heeft het licht mij nooit veroordeeld. Ik moest mezelf veroordelen. Een ander belangrijk onderdeel van mijn levensherziening eiste dat ik dezelfde emotionele pijn zou voelen die anderen voelden wanneer ik hun gevoelens kwetste met woorden of daden.
Gelukkig schonk het licht me na afloop van de ervaring het begrip dat ik nodig had en vond mijn ziel vergeving. Voordat ik naar de aarde terugkeerde, begeleidden engelen me naar een hogere plaats en leerden me extra lessen die ik met andere mensen kon delen.
Ten eerste bestaat er niet zoiets als tijd. Het is door de mens gemaakt en zelf opgelegd.
Ten tweede zijn we onderhuids allemaal broeders en bestaan we allemaal onder de kap van één God. Ik kreeg te zien hoe mensen kostbare tijd verspillen met vechten over welke naam ze God moeten geven, terwijl ze in plaats daarvan Zijn bestaan zouden moeten erkennen en beseffen dat Hij niets anders dan het allerbeste voor ons wil.
Ten derde zijn we allemaal verbonden als één geest. We denken dat we geen verantwoordelijkheid hebben voor een vreemdeling omdat we hen niet herkennen, maar dat hebben we wel. In wezen zijn we hetzelfde als zij, met elkaar verweven als een complex bedradingssysteem. Dit is de reden waarom de oude bekende uitdrukking ‘Boontje komt om zijn loontje’ waar is. Toen mijn NDE tot een einde kwam, begreep ik hoe wat we in dit leven doen anderen kan verwonden en hoe we daarvoor verantwoordelijk zullen worden gehouden. Theoretisch is het zo dat als wreedheid ervoor zorgt dat iemand anders zijn taak niet kan voltooien, wij die taak voor hem of haar moeten voltooien. Daarom horen we anderen vaak zeggen: “Het voelt alsof ik vijf levens heb geleefd.
Mijn vierde les was om nooit hard over iemand te oordelen. In de hemel krijgen we het voorrecht om het hart van een ander te zien zoals God het zou zien, zodat we kunnen begrijpen hoe iemand misschien anders reageert op een bepaalde situatie dan wij zouden doen. In één scène zag ik iemand die erg afstandelijk was. Nadat ik in hun hart had gekeken, zag ik hoe ze geestelijk gewond waren geraakt en uit angst hardhandig tegen anderen optraden. Deze kennis maakte het gemakkelijker om te begrijpen dat niet elke actie van een ander over mij of naar mij ging. Soms ging het gewoon om hen.
Mijn laatste hemelse les leerde me dat al onze gebeden binnen een paar seconden worden verhoord. Hoewel het maanden of jaren kan lijken voordat ze worden verhoord, hoort de hemel ons onmiddellijk. Omdat tijd door mensen is gemaakt en door onszelf is opgelegd, bestaat het niet in spirituele rijken. Wanneer je in de toekomst een gebed nodig hebt dat in de tijd van de mens versneld wordt, denk er dan aan om Psalmen 69 en 70 te reciteren. Zij zijn onze 911 naar de hemel.
De engel die met me communiceerde leerde me hoe we voor 99,99% uit emotie bestaan en hoe elke beslissing die we nemen gebaseerd is op angst. Een goed voorbeeld zou zijn: als we niet werken, eten we niet. Als je dit leest, ben je het er waarschijnlijk mee eens dat dit een feit is. Het is zelfs bijbels! Maar het punt dat ik probeer te maken is dat we niet werken omdat dat het juiste is om te doen en omdat Gods Woord zegt dat we dat moeten doen. De meesten van ons werken uit angst om honger te lijden, dakloos te worden of niet mee te kunnen komen met de Jones. Het gevolg is dat we, door van dag tot dag in angst te leven, andere motieven hebben om te werken en te leven dan God voor ons gepland heeft. Hoewel het in eerste instantie aantrekkelijk is, kan dit soort gedrag vaak tot onze ondergang leiden.
Kwamen scènes uit je verleden bij je terug? Mijn verleden flitste aan me voorbij, buiten mijn wil om zag ik alle dingen die met schaamte verbonden waren in mijn leven en eenmaal opnieuw bekeken leken ze vergeven te zijn.
Ik denk dat ik soms nog steeds vastzit in het levensoverzicht. Ik ben niet de beste persoon geweest en heb veel gezondigd.
Ik heb het gevoel dat ik me moet realiseren dat ik mijn eigen ergste vijand ben en dat ik mezelf moet vergeven en verder moet gaan.
Mijn grootvader was mijn rechter in die ervaring en hij zei dat ik terug moest komen en mijn vader moest eren.
…
Mijn hele leven veranderde na deze gebeurtenis. Ik zocht alleen nog naar vrede, kennis en een goede relatie met mijn toekomstige vrouw.
Mijn jarenlange ziekte werd onbelangrijk omdat het een leerervaring was geweest.
Mijn oma liet me mijn toekomstige vrouw bellen, een telefoontje dat ze nooit kreeg. Mijn hele leven is gebaseerd op het idee dat de dood gemakkelijk komt, hoe slecht het einde ook is. Het is een erg lange reis, het bestaan; elke daad van goed en kwaad lijkt voor altijd te bestaan.
Kwamen scènes uit je verleden bij je terug?
Toen ik aan het verdrinken was, trok mijn leven aan mijn ogen voorbij – dit waren gewone, belangrijke en onbenullige gebeurtenissen en momenten in mijn leven, d.w.z. er waren momenten waarop ik mezelf naar de tv zag kijken en
Ik vroeg me af: “Waarom verspil ik mijn tijd door naar mezelf op tv te kijken? Ik dacht dat al deze scènes belangrijke gebeurtenissen in mijn leven zouden zijn – dat waren ze niet – of zeker niet allemaal.
Ook alledaagse gebeurtenissen trekken aan je ogen voorbij. Toen ik met de Engelen mijn toekomstige levensboek doornam, gebeurde hetzelfde – het levensboek had belangrijke scènes voor me om te bekijken, maar ook de alledaagse en schijnbaar onbelangrijke. HET LEVEN IS LETTERLIJK GESCHREVEN.
waar een enorm scherm was en beelden uit mijn leven heel snel voorbij flitsten. Op het scherm stonden de meest verrassende beelden die me nooit hebben verlaten – ze waren van een vorig leven.
Van achterwaartse beelden zag ik mezelf als een jonge blondharige jongeman. Ik was omgekomen bij een auto-ongeluk en ik zag mezelf met een aktetas naar het scherm toe lopen.
Daarvoor zag ik dat ik in een buitenwijk had gewoond in een lichtgele ranchwoning met een lange oprit. Buiten de oprit naast de auto nam ik afscheid van mijn vrouw, mijn bijna tweejarige dochter en mijn zoon van ongeveer vier jaar oud. Na de zoenen en het afscheid stapte ik in mijn auto met mijn aktetas om naar mijn werk te gaan.
Na de bespreking werd ik naar een andere marmeren kamer geleid waar een enorm open boek op een marmeren tafel lag. Mijn gids zat achter de tafel en met zijn wijsvinger in het boek, scande hij door de pagina om te zien of hij mijn naam in het boek kon vinden.
Zijn hoofd ging omhoog en keek me aan, een golf van schuld overviel me. Ik had iets heel erg fout gedaan. Niemand hoefde over mij te oordelen. Ik beoordeelde mezelf en wist dat ik het verkeerd had gedaan. Mijn gids sprak tot me via mijn geest en ik kreeg via een wolk een beeld te zien van mijn moeder dood in het midden van de vloer met mijn vader, broer en zus huilend om haar heen.
Hij vertelde me dat het niet mijn tijd was en dat ik terug moest gaan voor haar. Na wat me was getoond, ging ik heel snel naar beneden en bevond ik me in de ziekenhuiskamer waar dokters en verpleegsters met me bezig waren.
Ik had rubberen buisjes door mijn neus en werd vastgebonden. Ik bleef twee weken in het ziekenhuis. Tot op de dag van vandaag, na de terugblik op het vorige leven, rijd ik geen auto. Sinds deze bijna-doodervaring ben ik dit niet vergeten. Sinds deze ervaringen heb ik altijd het gevoel gehad dat ik met één been in de hemel en één been op aarde sta en niet echt of helemaal hier ben.
Mijn leven ‘flitste’ aan me voorbij, maar deze ’terugblik’ stopte niet bij mijn geboorte. Mijn herinnering ging terug in de tijd en ‘ruimte’ ver voor mijn geboorte. Een tijd en plaats die het best omschreven kan worden als Eden.
Ik heb een ‘herinnering’ van landen onderaan een belangrijke heuvel in een ‘zee’ van ‘mensen’. Ik klom toen naar de top van de heuvel, ging tussen twee rotsen door en had ‘interactie’ met twee mensachtige ‘personen’. Ze communiceerden eenstemmig met me (er zijn nog meer details, mijn vrouw heeft ze opgeschreven en we zullen ze later misschien delen).
Toen ik uit mijn coma in mijn ziekenhuisbed ontwaakte, keek ik mijn vrouw aan en zei: “Is het goed als ik terugga? Ik weet niet zeker of ik het tegen haar had. Hoewel ze emotioneel antwoordde: ‘JA.
Als je dicht bij God bent, is het aanzienlijk vredig en mooi. Het ‘leven’ eindigt niet wanneer we sterven; we gaan door in de geest.
Je leven flitst aan je voorbij, maar voor mij ging ik voor mijn geboorte steeds terug naar een tijd en plaats zoals Eden in de Bijbel wordt beschreven. God is bij je, zelfs als je denkt dat Hij dat niet is (ik kon hier zo diep over nadenken toen ik ontwaakte, Hij was mijn hele leven bij me).
Enkele van onze grootste rolmodellen voor de mensheid in de twintigste eeuw zijn Dr. Martin Luther King Jr., Moeder Teresa en interessant genoeg een niet-christen, Mahatma Gandhi. Er zijn er nog meer. Het gaat er niet om wat voor soort religie je aanhangt, het gaat erom hoe goed je ons grootste rolmodel navolgt.
