Ik kreeg inzicht in zowel ware goedheid als ware kwaadaardigheid, ik leerde hoe de kleinste handeling een verbazingwekkend moment kan creëren of ernstige gevolgen kan hebben.


Ik kreeg inzicht in zowel ware goedheid als ware kwaadaardigheid, ik leerde hoe de kleinste handeling een verbazingwekkend moment kan creëren of ernstige gevolgen kan hebben.

Ik leerde dat mijn ego-keuzes niet als slecht, slecht of wat dan ook werden beschouwd, ze waren gewoon niet goed voor mijn leven en mij.
Ik kreeg inzicht in zowel ware goedheid als ware kwaadaardigheid, ik leerde hoe de kleinste handeling een verbazingwekkend moment kan creëren of ernstige gevolgen kan hebben.
Toen deze ervaring eindigde, was ik me bewust van de meest ongelooflijke stilte, ik begon te geloven dat ik ging sterven! Ik was me bewust van een wezen dat in de richting van mijn kamer kwam en ik realiseerde me dat er vrijwel zeker een Engel des Doods is en ik dacht dat hij voor mij kwam; ik was er klaar voor en accepteerde mijn einde. Het was niet mijn tijd.
De vrouw in de kamer naast me stierf.
Het inzicht dat ik door deze ervaring kreeg, deed me beseffen dat de dood een vriend en constante metgezel is die je niet hoeft te vrezen. De duidelijke boodschap is ‘maak je geen zorgen over een lang leven maar over een vol leven’. Ik heb sindsdien geleerd dat deze Engel Azr’l heet.

Maar toen ik overstak ontmoette ik de Raad en God van het Universum.
Ik bekeek mijn leven en verschillende gebeurtenissen en realiseerde me dat we allemaal één zijn met het Universum, dus als ik iemand pijn deed, kwetste ik eigenlijk mezelf en nog meer kwetste ik elke ziel in het Universum.
Ik realiseerde me dat ik puur wit licht was en dat elke ziel een andere tint had, maar ik kon ze zien. Vaak konden andere zielen niet zien en liepen ze weg van het licht. Weer voelde ik me niet waardig. Gods goedheid gaat boven twijfel; dat is wat mij verteld werd, om te stoppen met twijfelen aan mezelf en te weten dat ik het licht van God ben.
Ik reisde ook door het Universum dat het wiel van het leven wordt genoemd, God of het bewustzijn van God was het centrum en wij zijn allemaal de spaken van het wiel. Ik voelde wat God voelde en wist wat God wist en het is niet van deze wereld van de mens maar een andere wereld.

Vervolgens ging ik weg, in een mild tot koel licht. Terwijl ik ‘optilde’, vervaagde mijn lichaam en ik was me alleen bewust van iets of iemand die me vertelde dat ik er niet meer was.
Ik had een nieuwe ervaring die goed voelde. Ik voelde een geluk en wilde huilen van vreugde, maar kon het niet. Toen rolde er een eindeloze levensspoel in mijn bewustzijn.
Er werd me getoond dat ik in een leugen leefde. Ik voelde me er slecht en verdrietig over. Er werd me verteld dat het goed was.
Mijn gids was iemand die Salle heette of zoiets. Toen werd mij de kosmos van alle werkelijkheid getoond. Mijn ziel zong uit: ‘Ik wist het’ – dit is waar we leven. Ik zag verbazingwekkende energieën en werkelijkheden van alle dingen. Ik huilde zoals alleen een ziel kan huilen. Ik was diep in vrede en vervuld van hoop. Ik herinner me dat ik als een klein kind vroeg, mag ik hier blijven?
mooi verhaal

Nadat ik ervoor had gekozen om terug te keren naar mijn aardse lichaam, moest ik al mijn daden die onaardig waren tegen anderen opnieuw bekijken. Door mijn religieuze opvoeding geloofde ik altijd dat we gestraft zouden worden als we zouden sterven. Helaas was ik alleen nooit zeker van de ernst van wat verkeerd zijn in de hemel betekende.
In tegenstelling tot wat ik geloof, heeft het licht mij nooit veroordeeld. Ik moest mezelf veroordelen. Een ander belangrijk onderdeel van mijn levensherziening eiste dat ik dezelfde emotionele pijn zou voelen die anderen voelden wanneer ik hun gevoelens kwetste met woorden of daden.
Gelukkig schonk het licht me na afloop van de ervaring het begrip dat ik nodig had en vond mijn ziel vergeving. Voordat ik naar de aarde terugkeerde, begeleidden engelen me naar een hogere plaats en leerden me extra lessen die ik met andere mensen kon delen.
Ten eerste bestaat er niet zoiets als tijd. Het is door de mens gemaakt en zelf opgelegd.
Ten tweede zijn we onderhuids allemaal broeders en bestaan we allemaal onder de kap van één God. Ik kreeg te zien hoe mensen kostbare tijd verspillen met vechten over welke naam ze God moeten geven, terwijl ze in plaats daarvan Zijn bestaan zouden moeten erkennen en beseffen dat Hij niets anders dan het allerbeste voor ons wil.
Ten derde zijn we allemaal verbonden als één geest. We denken dat we geen verantwoordelijkheid hebben voor een vreemdeling omdat we hen niet herkennen, maar dat hebben we wel. In wezen zijn we hetzelfde als zij, met elkaar verweven als een complex bedradingssysteem. Dit is de reden waarom de oude bekende uitdrukking ‘Boontje komt om zijn loontje’ waar is. Toen mijn NDE tot een einde kwam, begreep ik hoe wat we in dit leven doen anderen kan verwonden en hoe we daarvoor verantwoordelijk zullen worden gehouden. Theoretisch is het zo dat als wreedheid ervoor zorgt dat iemand anders zijn taak niet kan voltooien, wij die taak voor hem of haar moeten voltooien. Daarom horen we anderen vaak zeggen: “Het voelt alsof ik vijf levens heb geleefd.
Mijn vierde les was om nooit hard over iemand te oordelen. In de hemel krijgen we het voorrecht om het hart van een ander te zien zoals God het zou zien, zodat we kunnen begrijpen hoe iemand misschien anders reageert op een bepaalde situatie dan wij zouden doen. In één scène zag ik iemand die erg afstandelijk was. Nadat ik in hun hart had gekeken, zag ik hoe ze geestelijk gewond waren geraakt en uit angst hardhandig tegen anderen optraden. Deze kennis maakte het gemakkelijker om te begrijpen dat niet elke actie van een ander over mij of naar mij ging. Soms ging het gewoon om hen.
Mijn laatste hemelse les leerde me dat al onze gebeden binnen een paar seconden worden verhoord. Hoewel het maanden of jaren kan lijken voordat ze worden verhoord, hoort de hemel ons onmiddellijk. Omdat tijd door mensen is gemaakt en door onszelf is opgelegd, bestaat het niet in spirituele rijken. Wanneer je in de toekomst een gebed nodig hebt dat in de tijd van de mens versneld wordt, denk er dan aan om Psalmen 69 en 70 te reciteren. Zij zijn onze 911 naar de hemel.
De engel die met me communiceerde leerde me hoe we voor 99,99% uit emotie bestaan en hoe elke beslissing die we nemen gebaseerd is op angst. Een goed voorbeeld zou zijn: als we niet werken, eten we niet. Als je dit leest, ben je het er waarschijnlijk mee eens dat dit een feit is. Het is zelfs bijbels! Maar het punt dat ik probeer te maken is dat we niet werken omdat dat het juiste is om te doen en omdat Gods Woord zegt dat we dat moeten doen. De meesten van ons werken uit angst om honger te lijden, dakloos te worden of niet mee te kunnen komen met de Jones. Het gevolg is dat we, door van dag tot dag in angst te leven, andere motieven hebben om te werken en te leven dan God voor ons gepland heeft. Hoewel het in eerste instantie aantrekkelijk is, kan dit soort gedrag vaak tot onze ondergang leiden.


Ja Ze vertelden me dat ik kennis had die ik moest doorgeven.

Toen realiseerde ik me dat ik in een tunnel zat en niet wist hoe ik eruit moest komen. Ik begon bang te worden. Toen zag ik een gloed van licht en een hand reikte naar me uit. Ik pakte de hand en werd naar de andere kant getrokken waar ik begroet werd door de knapste geest die me door deze ervaring heen loodste.
Er werd mij verteld dat het niet mijn tijd was, maar dat God wilde dat ik wist dat ik mijn leven serieuzer moest gaan nemen, anders zou ik snel dood zijn. Er werd mij verteld dat ik terug moest komen en voor mijn kinderen moest zorgen. Er werd me verteld dat ik meer begrip voor mijn moeder moest hebben. Er werd me ook verteld dat Hij er altijd voor me zou zijn.
Ik huilde omdat ik hier niet meer terug wilde komen omdat ik zoveel vrede en kalmte en liefde voelde die ik nooit eerder had gevoeld.

Jezus zei me dat het nu tijd was om te gaan als ik zou gaan. Pas later realiseerde ik me dat het plan moet zijn geweest dat ik terug zou komen, ook al vertelden ze me dat het de bedoeling was dat ik zou blijven. Ik denk dat het de bedoeling was dat ik dood zou zijn, maar ze wisten dat de keuze aan mij zou zijn. Ze waren erg verdrietig om me te zien ‘gaan’. Ik zwaaide mijn gidsen uit, omhelsde Jezus en keek weer naar GOD/SOURCE in de hoop me te herinneren wat het was.
Ik weet dat er een heleboel ‘informatie’ in mijn hersenen werd gestopt om te bewaren, zodat ik er niet bij kon tot mijn hersenen weer genezen waren.
Jezus vertelde me dat alles goed zou komen, dat mijn lichaam zou genezen en ik vertrouwde op Hem en zijn waarheid over de situatie. Hij heeft gelijk gehad, ook al was ik zo lang dood en zonder zuurstof, behalve in noodprocedures.