‘Hallo,’ zei ik, ‘Jezus?’ vroeg ik. Hij glimlachte. ‘Ja.’

Ik werd me ervan bewust dat ik op een andere plek was, maar toch bleef ik me bewust van mijn lichaam op het bed. Het was zwart en een nachtelijke hemel, een gevoel dat er grond onder me was. Ik voelde/voelde/zag mensen om me heen. Een van hen liep naar me toe en zei hallo alsof ik hem kende. Plotseling kende ik hem. Ik had deze man eerder ontmoet, toen ik stierf toen ik vier was. ‘Hallo,’ zei ik, ‘Jezus?’ vroeg ik. Hij glimlachte.

‘Ja.’ Ik begon vragen te stellen als ‘Waarom ben je hier?’ JIJ als in Jezus. Hij legde uit dat hij daar was als mijn vader van mijn stamboom, dat ik zijn achter- en achterkleindochter was. Hij was er niet als Jezus de Messias, als dat ergens op slaat. Er was een verschil. Hij vertelde me dat ik dood hoorde te zijn, dat ik mijn taak had vervuld.

Daarover had ik ruzie met hem. Ik wilde terug naar de aarde voor mijn man. Ik heb kinderen, maar ik wist dat zij het ook prima zonder mij zouden redden. Mijn man was deels voor mij naar de aarde gekomen. Ik kon hem nu niet in de steek laten.

Ik sprak met enkele van mijn familieleden en stemde ermee in om boodschappen voor hen door te geven. Ik sprak met mijn dieren en stemde ermee in om dieren te helpen. Ik lachte, ik huilde. Al die tijd was ik me ook bewust van mijn lichaam en keek ik naar wat ermee gebeurde.

Uiteindelijk vertelde Jezus me dat als ik terug zou gaan, ik nu moest gaan anders zou ik te beschadigd zijn. Ik stapte achteruit om weer 100% binnen te komen. Hij vroeg me of ik hen een plezier wilde doen door door te gaan met het energiewerk dat ik had gedaan. Ik stemde toe.

Toen was ik terug in mijn lichaam en voelde ik een elektrische schok door mijn lichaam gaan. Mijn hart begon en mijn ademhaling begon meteen.

Verder lezen (Bron)

Is er nog iets dat je wilt toevoegen over je ervaring? Het was een boodschap van hoop voor mij …

Heb je tijdens de NDE iets geleerd wat je nog niet wist? Nou, ik leerde dat zelfs iemand als ik, onbelangrijk en onbekend, klein en vol onvolkomenheden, door God zo geliefd werd dat hij Jezus stuurde om mij te verwelkomen.

Menselijke parameters en die van God zijn dus heel verschillend en daarom worden we niet gezien met menselijke ogen, maar met de ogen van de geest, de ogen van de ziel, de ogen van het hart. *Heb je iets geleerd dat je nu helpt in je leven? Ja, het was voor mij een bewijs dat dit leven slechts een “repetitie” is voor het volgende, dus hoe meer ik probeer goed te “acteren”, hoe beter de prestatie later zal zijn.

Het moedigt me aan om moeilijkheden te overwinnen, eerlijk en zorgzaam te zijn, van vrede en gerechtigheid te houden en ervoor te werken, zelfs wetende dat ik helaas geen “avant garde” ben. *Werd je duidelijk wat je levensmissie was? Niet echt. Ik kreeg het bewijs dat ik eeuwig zal leven, dat ik later, na mijn dood, kansen zal blijven krijgen, wanneer ik vrij zal zijn van mijn lichaam.

Het was een boodschap van hoop voor mij persoonlijk, tenzij ik mijn ervaring wilde vertellen aan iedereen die het maar wilde horen. Jezus zei niet: “Ga heen en vertel dit, enz.” Nee. Ik weet zeker dat het alleen gebeurt als je op het punt staat te sterven. Nooit eerder, en hoe dichter je bij de dood bent, hoe dieper je ingaat op de ervaring, details, herinneringen, dus ik was maar heel even dicht bij de dood. Jezus was er voor het geval de artsen mijn hart niet meer konden laten kloppen.

Terwijl de dokters druk bezig waren om me terug te brengen, liet hij me het pad zien voor een toekomstig leven en liet me toen terugkomen om bij mijn vader en moeder te zijn. Ik was hun hele leven. En ook van mijn vriend.

Verder lezen (bron)