Ja Ze stonden buiten de tunnel op me te wachten. Het waren mijn broer, mijn papa Joe en mijn oom Denny.
Ze spraken niet echt, het was alsof onze gedachten met elkaar verbonden waren.
Ik kreeg te horen dat ze me misten en toen ze hoorden dat ik eraan kwam, kwamen ze me begroeten. Ze vroegen allemaal naar andere dierbaren.
Toen kwamen er twee mannen naar me toe die me aan monniken deden denken, door de manier waarop ze eruit zagen en gekleed gingen. Ze gaven me op de een of andere manier de boodschap mee dat het nog wel even zou duren voordat er een beslissing zou worden genomen. Ze zouden me de uitkomst laten weten.
Toen kwamen deze vrouwen om me rond te leiden. Ze lieten me een grote ruimte zien die me aan een bibliotheek deed denken. Ze vertelden me dat dit een van de leergebieden was, waar mensen wachtten om te zien waar ze naartoe gestuurd zouden worden. Ik begreep dat ze zich aan het voorbereiden waren om terug naar de aarde te komen.
Ik heb geen idee hoe lang ik daar was, want ik had geen besef van tijd. Op een gegeven moment kwamen de monniken (ik noem ze zo) terug. Ze gaven me een boodschap dat het niet mijn tijd was om daar te zijn, maar als er niets veranderde zou ik daar op een toekomstige datum terugkomen, en een heleboel andere dingen, die ik me op dit moment niet kan herinneren.
Maar toen werd me verteld dat als ik weer bij bewustzijn zou komen, ik alles zou vergeten wat ik zojuist had gehoord. ‘Laat me één ding onthouden,’ smeekte ik. Je zult je herinneren dat dit gesprek heeft plaatsgevonden, maar je zult je niet herinneren wat je hebt geleerd tot de tijd rijp is,’ werd me verteld.
Toen ik weer volledig bij bewustzijn kwam, was ik me er tot mijn grote teleurstelling erg van bewust dat mijn nieuwe kennis versluierd werd.
Maar ik was zo overweldigd door het idee dat God tot mij had gesproken en dat Hij mij als individu kende, dat de teleurstelling niet lang duurde.
Onbeschrijfelijke hoeveelheden kleuren die we op Aarde niet hebben, ook een soort vibratie.
Ik vroeg wat het was, want het was een soort muziek. Er werd mij verteld dat dit de gebeden, smeekbeden en lofprijzingen waren die van de Aarde en andere planeten kwamen.
Ik keek voor me en zag een oude vriend van me die kort daarvoor zelfmoord had gepleegd. We communiceerden met een soort telepathie door gedachten uit te wisselen. Ik ‘zei’ ‘Scott! Ben je in orde?” en hij zei “Ik ben ZO in orde! Kijk maar waar ik ben! We omhelsden elkaar en ik kon zijn lichaam voelen. (Tot op de dag van vandaag kan ik de plek op mijn arm voelen waar zijn arm om de mijne sloeg!)
Op dat moment realiseerde ik me dat als ik was waar Scott was, ik ook dood moest zijn.
Ik begon in paniek te raken of ik wel of niet naar de hel zou gaan omdat ik een abortus had gehad. Het licht communiceerde me dat ik volledig geliefd was en dat de moeilijkheid van de menselijke conditie volledig werd begrepen. Er werd me gezegd ‘ALLES IS VOLLEDIG OOK’. Ik kan niet uitleggen hoe intens en allesomvattend die uitspraak was, maar het spoelde elke angst die ik ooit had volledig weg.
Ik begon in paniek te raken over de vraag of ik wel of niet naar de hel zou gaan omdat ik een abortus had gehad.
Het licht communiceerde me dat ik volledig geliefd was en dat de moeilijkheid van de menselijke conditie volledig werd begrepen. Ik kreeg te horen ‘ALLES IS VOLLEDIG GOED’.
Ik kan niet uitleggen hoe intens en allesomvattend die uitspraak was, maar het spoelde elke angst die ik ooit had volledig weg.
Scènes uit de toekomst van de wereld Alleen voor zover het betrekking had op mijn leven. Het was heel nauwkeurig.
Meestal kreeg ik te horen dat ik gewoon mijn leven moest leiden zoals de dingen gebeurden en me geen zorgen meer moest maken over de toekomst. Een groot probleem bij mij vroeger.
Met een flits van het meest intense witte licht stond ik voor de Bron.
Ik aarzel om mijn ervaring op dit punt uit te leggen, want het lijkt me dat dat deel van een NDE heel individueel en persoonlijk is.
Ik zal volstaan met te zeggen dat de Bron een geodetische bol was, die alles uitstraalde wat ik voelde, voelde, etc. en dat er andere entiteiten aanwezig waren.
(Een geodetische bol of geodetisch veelvlak is een veelvlak dat ongeveer bolvormig is en driehoeken als zijvlakken heeft, waarbij alle hoekpunten op een bol liggen.)geodetische bol of geodetisch veelvlak
Er werd me verteld dat ik me om moest draaien en moest kijken naar wat ik achterliet en waar ik naartoe ging, om een goede beslissing te kunnen nemen. Met andere woorden, is dit wat ik echt wilde, of wilde ik alleen maar dat er een einde kwam aan de pijn?
Mijn moeder was er samen met de dokter en een verpleegster. Ik herinner me dat de dokter zei dat ik dood was. Ik stond boven alles en keek toe.
Mijn moeder zei dat ze blij was dat ik dood was. (Ik confronteerde haar hier ruim dertig jaar later mee en ze werd helemaal wit).
Ik ging toen een warme tunnel in die heel helder en gastvrij was, met iemand die op een stoel zat. Het was zo vredig en zo geweldig. Ik had geen pijn meer en ik kon rennen en ademen en ik vond het heerlijk. Deze ziel vertelde me dat ik terug moest gaan naar de aarde om anderen te onderwijzen. Ik wilde niet terug. Ik wilde blijven.
